NIERÓWNE SZANSE OŚWIATOWE

Per Dalin (1978, s. 2—3) napisał: „Po II wojnie światowej w oświacie upatrywano zarówno najważniejszego istrumentu rozwoju indywidualnego ekonomicznego, jak i głównej siły wyrównywania społecznych szans (…), rzeczywiście, większość systemów oświatowych rozrastała się z powodze­niem, stawiając coraz więcej ludzi wobec takich samych szans”. I dalej: „W większości krajów, zwłaszcza w Ameryce, Kanadzie, Skandynawii i Zjed­noczonym Królestwie, nastąpiło dwadzieścia aktywnych lat (1950—1970) innowacyjnych przedsięwzięć”. Owe dwie dekady oświatowego rozwoju i in­nowacji nie pod każdym jednak względem spełniły oczekiwania na „równe szanse”. W większości krajów po dwudziestoleciu eksperymentów sytuacja była taka sama jak na początku. Innymi słowy, chociaż szanse oświatowe wyraźnie się zwiększyły, to obietnica ich wyrównania okazała się iluzoryczna.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj u mnie! Tego bloga prowadzę od dawna, jest to moja wielka pasja. Strona dotyczy szerokiej tematyki związanej z mediami i reklamą. Jeśli podobają Ci się moje wpisy to zapraszam do aktywnego udziału w komentarzach.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.