NIERÓWNE SZANSE OŚWIATOWE

Per Dalin (1978, s. 2—3) napisał: „Po II wojnie światowej w oświacie upatrywano zarówno najważniejszego istrumentu rozwoju indywidualnego ekonomicznego, jak i głównej siły wyrównywania społecznych szans (…), rzeczywiście, większość systemów oświatowych rozrastała się z powodze­niem, stawiając coraz więcej ludzi wobec takich samych szans”. I dalej: „W większości krajów, zwłaszcza w Ameryce, Kanadzie, Skandynawii i Zjed­noczonym Królestwie, nastąpiło dwadzieścia aktywnych lat (1950—1970) innowacyjnych przedsięwzięć”. Owe dwie dekady oświatowego rozwoju i in­nowacji nie pod każdym jednak względem spełniły oczekiwania na „równe szanse”. W większości krajów po dwudziestoleciu eksperymentów sytuacja była taka sama jak na początku. Innymi słowy, chociaż szanse oświatowe wyraźnie się zwiększyły, to obietnica ich wyrównania okazała się iluzoryczna.

Witaj u mnie! Tego bloga prowadzę od dawna, jest to moja wielka pasja. Strona dotyczy szerokiej tematyki związanej z mediami i reklamą. Jeśli podobają Ci się moje wpisy to zapraszam do aktywnego udziału w komentarzach.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.